Μιας και ανέβηκε αυτό το post πάλι στην επιφάνεια, έγινε ένα σχόλιο από τον φίλο «ανώνυμο» >:( , θα ήθελα να πω 2 πράγματα.
Αρχικά (κάνω ανάλυση των επισκέψεων στο blog) έχω παρά (μα παρά) πολλές επισκέψεις μέσα από google με φράση αναζήτησης "ανώδυνος τρόπος αυτοκτονίας". Για μια περίοδο ήμουν πολύ στενοχωρημένος γιατί αυτοί που το διαβάζουν δεν σχολίασαν και για αυτό αισθανόμουν σαν να είμαι μέτοχος στην "αμαρτία" τους. Σκέφτηκα να το διαγράψω το post αλλά τελικά το άφησα γιατί εγώ τουλάχιστον δεν το έγραψα με κακό σκοπό.
Τώρα όσον αφορά το τελευταίο σχόλιο.
Ανώνυμε... μεγια σου και χαρά σου που είσαι ανώνυμος. Κρύβεσαι και καλά κάνεις. Δεν θα σε διαγράψω αν και κάποια στιγμή θα αρχίσω να διαγράφω τα ανώνυμα σχόλια.
Σαν απάντηση θα πω ότι δεν συμφωνώ καθόλου σε αυτό που λες. Προφανώς και έχεις δικαίωμα να κάνεις ότι γουστάρεις με τον εαυτό σου. Είσαι δικός σου. Όπως έχεις δικαίωμα να βαφτείς μπλε και να βάλεις 45.678 σκουλαρίκια (και στο κάτω κάτω εκεί προσβάλεις το ανθρώπινο είδος).
Γιατί θεωρούμε αλλαζονια αυτή την πράξη; Μήπως γιατί βάζουμε την ζωή ως κάτι το υπερφυσικό και επειδή δεν καταλαβαίνουμε τι γίνεται πριν και μετά, φοβόμαστε.
Μην με παρεξηγήσεις, δεν λέω σε καμία περίπτωση να αρχίσουμε να αυτοκτονούμε. Είμαι εντελώς αντίθετος με αυτή την πράξη όταν γίνεται έτσι.
Θα κλείσω με το εξής:
Μερικές μέρες πριν από τον καινούριο χρόνο (που στο κάτω κάτω η φύση δεν ξέρει ποτέ είναι καινούριος χρόνος) πολύ συνάνθρωποι μας αισθάνονται μονοί τους και αφαιρούν την ζωή τους. Μπορεί να περνανε από διπλά μας και να τους αγνοούμε. Φταίμε και εμείς. Αν τους αγκαλιάζαμε ίσως να ήταν μαζί μας και να αύριο να μας αγκάλιαζαν αυτοί. Πενθώ για τους χαμένους και προσεύχομαι για τις σκληρές ψυχές.
Αρχικά (κάνω ανάλυση των επισκέψεων στο blog) έχω παρά (μα παρά) πολλές επισκέψεις μέσα από google με φράση αναζήτησης "ανώδυνος τρόπος αυτοκτονίας". Για μια περίοδο ήμουν πολύ στενοχωρημένος γιατί αυτοί που το διαβάζουν δεν σχολίασαν και για αυτό αισθανόμουν σαν να είμαι μέτοχος στην "αμαρτία" τους. Σκέφτηκα να το διαγράψω το post αλλά τελικά το άφησα γιατί εγώ τουλάχιστον δεν το έγραψα με κακό σκοπό.
Τώρα όσον αφορά το τελευταίο σχόλιο.
Ανώνυμε... μεγια σου και χαρά σου που είσαι ανώνυμος. Κρύβεσαι και καλά κάνεις. Δεν θα σε διαγράψω αν και κάποια στιγμή θα αρχίσω να διαγράφω τα ανώνυμα σχόλια.
Σαν απάντηση θα πω ότι δεν συμφωνώ καθόλου σε αυτό που λες. Προφανώς και έχεις δικαίωμα να κάνεις ότι γουστάρεις με τον εαυτό σου. Είσαι δικός σου. Όπως έχεις δικαίωμα να βαφτείς μπλε και να βάλεις 45.678 σκουλαρίκια (και στο κάτω κάτω εκεί προσβάλεις το ανθρώπινο είδος).
Γιατί θεωρούμε αλλαζονια αυτή την πράξη; Μήπως γιατί βάζουμε την ζωή ως κάτι το υπερφυσικό και επειδή δεν καταλαβαίνουμε τι γίνεται πριν και μετά, φοβόμαστε.
Μην με παρεξηγήσεις, δεν λέω σε καμία περίπτωση να αρχίσουμε να αυτοκτονούμε. Είμαι εντελώς αντίθετος με αυτή την πράξη όταν γίνεται έτσι.
Θα κλείσω με το εξής:
Αν είσαι κάποιος που αγαπάει, αγάπησε τον συνάνθρωπο σου.
Αν είσαι κάποιος που βαρέθηκε, μίλησε στον συνάνθρωπο σου.
Αν είσαι αδιάφορος, άκουσε τον συνάνθρωπο σου.
Μερικές μέρες πριν από τον καινούριο χρόνο (που στο κάτω κάτω η φύση δεν ξέρει ποτέ είναι καινούριος χρόνος) πολύ συνάνθρωποι μας αισθάνονται μονοί τους και αφαιρούν την ζωή τους. Μπορεί να περνανε από διπλά μας και να τους αγνοούμε. Φταίμε και εμείς. Αν τους αγκαλιάζαμε ίσως να ήταν μαζί μας και να αύριο να μας αγκάλιαζαν αυτοί. Πενθώ για τους χαμένους και προσεύχομαι για τις σκληρές ψυχές.
8 Σχόλια:
Γιατί έδωσες τόση σημασία σε ανώνυμα σχόλια?
Πασχαλίνα, γιατί αυτό είναι που μας κατέστρεψε και μας έφτασε εδώ που είμαστε ως είδος. Η αδιαφορία για αυτούς που είναι ιδιότροποι, περίεργοι και ανώνυμοι.
Ρε φίλε μετά το αρθράκι σου στο blog σου διάφορες σκέψεις άρχισαν να περιτριγυρίζουν το μυαλό μου. Τελικά μήπως πρέπει να αυτοκτονήσω?
Ξεκόλλα ρε συ, το blog σου είναι γαμάτω, άσχετα αν μερικοί ΑΣΧΕΤΟΙ δεν κατανοούν το βαθύτερο νόημα της περισυλλογής σου. Για μένα είναι μια ιδέα πολύ βάσιμη και συγκροτιμένη. Με καλύπτεις αφάνταστα όσον αναφορά τα προλεγόμενά σου. Δεν χρειάζεται να δίνεις πολύ σημασία σε ΑΝΩΝΥΜΟΥΣ... Δεν ξέρεις γιατί το κάνουν αυτό; Απλά φοβούντε και από την άλλη θέλουν να σου την σπάσουν. Δεν χρειάζεται να νιώθεις τύψεις για τίποτα γιατί δεν παρακινείς κάτι και δεν προτρέπεις κανέναν. Απλά μοιράζεσαι ένα συλλογισμό σου. Μπορεί ρε συ μερικοί να έχουν τάσεις αυτοκτονίας, γιατί να το πληρώσεις εσύ αυτό. Don't worry. Be your self
Κώστα , η αδιαφορία πρέπει να υπάρχει όταν δεν σε καταλαβαίνουν και δεν προβάλλον αντικειμενικά τις σκέψεις τους.Άποψή μου αυτή , έτσι?Εαν κάποιος υποστηρίζει αυτά που λέει με επιχειρήματα αλλά και με την ευθύνη λέγοντας και ποιός είναι , για να τον πάρω στα σοβαρά!
Παιδιά όσον αφορά τον ανώνυμο, το έκανα γιατί μάλλον είναι κάποιος γνωστός μου. Όσον αφορά τα γενικά ανώνυμα σχόλια πιστεύω ότι είναι το λιγότερο προσβολή προς τον δημιουργό του blog.
Και αυτό γιατί δεν ξέρω που να απευθύνω την απάντηση. Κάλλιστα ο εν λόγο τύπος θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ένα ψευδώνυμο αν δεν θέλει να τον ξέρουμε.
Η ανωνυμία είναι το όπλο του αδύναμου. Είναι πολύ απλό...
Καταλαβαίνω απο τη μία γιατι σε πειραζει η ανωνυμία, αλλά απο την άλλη τι βάζεις ψευδόνυμο,τι βάζεις κανονικά όνομα αυτό δε σου διασφαλίζει κάτι για το άτομο που κάνει το σχόλιο,ουτε λέει πολλά για το ποιος είναι, κι ουτε σημαίνει ότι τον ξέρεις απαραιτητα.Το γεγονός οτι μπαινει στη διαδικασία να διαβασει το blog σου και να πει την άποψη του, ανεξαρτητως με τον αν θα υπογραψει σαν μητσος ή τάκης ή ως ανώνυμος,θα πρεπει να σε χαροποιει(τουλάχιστον κατα την ταπεινη μου γνώμη) γιατι η άποψη σου αποτέλεσε κατα καποιο τροπο ερέθισμα για να σκεφτει και έτσι μπηκε στη διαδικασία να σχολιάσει,συμφωνεί δε συμφωνεί.
Χαλαρώστε ρε παιδια...Όλοι είμαστε άγνωστοι μεταξύ αγνώστων.Πόσο μάλλον στο διαδίκτυο...Ένα ονομα θα κάνει τη διαφορα?
-J.A.C
Το ότι σχολιάζει κάποιος φυσικά και με χαροποίει. Αυτό έλλειπε να προγκαω τους αναγνώστες μου.
Όταν όμως δεν βάζεις ούτε ένα ψευδώνυμο το θεωρώ το λιγότερο ως έλλειψη σεβασμού προς τον δημιουργό. Αν θέλει να σχολιάσει και να πάρει μια απάντηση από έμενα, εγώ σε ποιον θα απευθυνθώ; Στο κο-κα Ανώνυμο;
Δεν νομίζω στο κάτω κάτω ότι το να βάλεις ένα ψευδώνυμο είναι και τόσο δύσκολο πράγμα. Και δεν μιλώ σε καμία περίπτωση για πραγματικό όνομα, άσχετα που εγώ θέλω και προβάλω την πραγματική μου ταυτότητα.
Τελοσπαντων, η ανωνυμία δεν με πείραξε τόσο πολύ και πιστεύω ξεφύγουμε από την πραγματική ουσία του post. Η όποια και είναι το άγχος μου για τους συγκεκριμένους αναγνώστες που έρχονταν με την συγκεκριμένη λέξη κλειδί.
Ανάρτηση Σχολίου